Perła Bałtyku 
Tak nazywany jest Kołobrzeg - największe polskie uzdrowisko nad Bałtykiem. O jego uroku decyduje malownicze położenie, zabytki, walory lecznicze i ludzie tworzący wspaniałą atmosferę 

  Pierwszym znanym kuracjuszem, choć może w jego przypadku to niezbyt stosowna nazwa, był J.H. Held z Poznania. W latach 1802-1803 odbywał on karę w miejscowej twierdzy. Nie zmarnował tego czasu - systematycznie kąpał się w morzu (ponad trzysta razy). Jak później napisał w pierwszym przewodniku po Kołobrzegu, przywróciło mu to zdrowie i tak potrzebną skazańcowi chęć do życia. 

Solanki, borowina i jod 
  W latach trzydziestych XIX wieku do zabiegów zaczęto wykorzystywać miejscowe solanki, z których od VII wieku warzono sól jadalną. Rozcieńczona solanka, używana do kąpieli, ma działanie uspokajające, hartuje i łagodzi bóle. W inhalacjach rozpylona solanka leczy różne choroby górnych dróg oddechowych. Drugim nie mniej cennym kołobrzeskim surowcem leczniczym jest borowina. Zabiegi borowinowe - kąpiele i okłady - pobudzają siły obronne organizmu. Tutejsza borowina jest czysta bakteriologicznie, należy do najcenniejszych w Polsce. 
  Przewaga wiatrów wiejących od strony morza powoduje, że powietrze w strefie przybrzeżnej jest czyste, pozbawione alergenów, bogate w areosol morski i jod. Uzdrowiskowa działalność jest w Kołobrzegu skupiona w nadmorskiej części miasta. Dzielnica ta jest oddzielona od otwartego morza pasem wydm i parkiem. Dzięki temu można spacerować nawet w czasie silnych sztormów. Jest to bardzo ważne dla kuracjuszy, przebywających tu zimą. Wczasy poza sezonem letnim , choć -wydawałoby się- mniej atrakcyjne, są dużo bardziej skuteczne leczniczo. W powietrzu jest dużo więcej leczniczych substancji niż latem. Wprawdzie nie można zażywać kąpieli morskich i słonecznych, ale zastępują to zabiegi lecznicze. 

Nowa starówka 
  W średniowieczu Kołobrzeg był ważnym ośrodkiem gospodarczym i odgrywał dużą rolę polityczną. Stopniowy upadek warzelnictwa zatrzymał jednak rozwój miasta. Upadek przypieczętowała wojna trzydziestoletnia. 
  Największe zniszczenia przyniosła II wojna światowa, miasto zamienione w twierdzę zostało zniszczone w 90%. Po wojnie w samym centrum zbudowano koszmarne bloki. Dopiero w ostatnich latach zmieniło ono swoje oblicze. Część starówki została odbudowana według zabytkowego układu, utrzymana w nastroju starego miasta. Sklepiki, pasaże, kawiarenki tętnią życiem do późnych godzin nocnych. Właściwą oprawę zyskały XIV wieczna kolegiata, Baszta Prochowa z XV wieku i XIX wieczny ratusz. Odbudowa kołobrzeskiej starówki pokazana w Chicago przy okazji zjazdu Międzynarodowej Unii Architektów została bardzo przychylnie przyjęta. 

Muzea i smażalnie 
  W czasie pobytu w Kołobrzegu warto odwiedzić Muzeum Oręża Polskiego. Mieści się ono w pałacyku Brunszwickich przy ulicy Armii Krajowej 13. Zgromadzono tu bardzo cenne militaria z okresu tysiącletniej polskiej państwowości. Najstarsze eksponaty pochodzą z wykopalisk w Kołobrzegu i Starym Drawsku. Są to groty strzał, fragmenty włóczni i toporów. Duża część ekspozycji prezentuje udział polskiej floty w zmaganiach na Bałtyku od XVII wieku. Jest tu też kolekcja malarstwa batalistycznego, m.in. Wojciecha i Jerzego Kossaków. Na terenie przyległym do muzeum prezentowana jest ekspozycja plenerowa. Zasłużoną sławą cieszy się też zlokalizowana w zabytkowym ratuszu Galeria Sztuki Współczesnej. Prezentowane są tu wystawy współczesnych polskich artystów. Na miejscu można kupić dzieła sztuki i wyroby rękodzieła artystycznego. 
  Stałym celem spacerów jest też kołobrzeski port z dziesiątkami różnobarwnych łodzi rybackich , udekorowanych barwnymi flagami i suszącymi się sieciami. W licznych smażalniach można pożywić się świeżą rybką, w głębi lądu nie smakuje ona nigdy tak jak tutaj.